Verkiezingsuitslag! Reactie uit New York

imrs-phpAls kind werd mij geleerd nooit te spelen met vuur en dat is precies wat nu gebeurt. Vanochtend waande ik me in een andere wereld. Het was toch onmogelijk dat Donald Trump de verkiezing gewonnen had, dit moest een droom zijn, dit kan toch niet realiteit zijn! Toen de Republikein zijn overwinningstoespraak afgelopen nacht hield, kon men de verbazing lezen in zijn eigen ogen. Niemand had dit verwacht, en ik denk, zelfs hijzelf niet.

De katholieke stem

De Trouw had vanochtend een paar interessante statistieken te melden. De meerderheid van de katholieken in de VS heeft voor Trump gestemd, zo’n 58%. Als katholiek en als jezuïet kan ik me daar moeilijk in vinden. Hoe is het mogelijk dat de groep mensen met wie ik me identificeer, met wie ik de heilige sacramenten deel, zo anders van mening kunnen zijn. Hoe kan het dat 58% zich niet stoort aan racisme en seksisme dat geuit werd in deze verkiezing campagne. Oké, toegegeven, deze verkiezingsperiode was uitermate lastig voor katholieken in het algemeen, zeker vanwege Clinton’s positie omtrent abortus. Een ding is duidelijk: deze verkiezingsuitslag laat deze uitslag een split zien in de maatschappij, maar ook een split in de katholieke Kerk in de VS.

Eenheid

Een van de dingen waar ik altijd troost uit haal is wat Jezus bidt in het Johannesevangelie: ‘mogen alle één zijn.’ Dit impliceert dat eenheid niet een gegeven is, dat is het nooit geweest, niet in de Kerk noch daarbuiten. Het huidige politieke klimaat is daar een voorbeeld van. Eenheid is juist iets waar we naartoe moeten werken, iets waarin we gesteund worden door Gods genade. Sterker nog, de eenheid die wij zoeken als christenen is niet een politieke eenheid. De eenheid die wij zoeken is te vinden in de Kerk, in de relatie met Jezus Christus. Diverse politieke opinies moeten naast elkaar kunnen bestaan in een gemeenschap die op een meer wezenlijk niveau verbonden is. Uiteindelijk is Christus onze hoop en onze rots, hij is het die ons bindt in een wereld die ons meer en meer van elkaar scheidt.

Geef een reactie

  1. Verbaasd heeft het me niet, zeker door de uitslag van de katholieke cubanen, ik denk dat zij zich zeker hebben gesteld als outsiders. De bischoppen kwamen niet naar Rome, ondanks de uitnodiging van de Paus; ook een paraplu ter dekking.
    Amerika is een doodgewoon land: all’ex moet groot(s) zijn. De normen zijn van vroeger. Het noemen van de electrische stoel was voor mij een bevestiging van de leegte die hij in zich heeft.
    Wie niet leert van het verleden heeft niets te bieden dan macht, uit angst.
    Als hij gedwongen door zijn omgeving blijft voortsukkelen en de mensen zich niet van streek laten maken, zal er weer een gebedsdag komen, gevolgd door oorlog, “om het gevaar te keren.
    Nog meer doden, gewonden, gevangenen. Een niet te hanteren zaak, al boekt NASA succes.
    Zaak is Nederlands te blijven; integratie lukt heel aardig.
    Samen een land, waar Premier Kok een aardig voorbeeld is.
    Allemaal een stuk van de koek.
    Ik zie het wel zitten en Amerika leert het wel. Er zijn nog enkele intelligente continenten.
    Een gebedje elke dag doet wonderen.
    AMDG.