Elke parochie houdt zich als organisatie en als gemeenschap, naast liturgie en sacramenten in velerlei vormen, naast samen bidden en samen vieren, ook bezig met diaconie in zijn vele vormen, d.w.z. samen zorgen, er zijn voor de medemens, wiens zelfredzaamheid (tijdelijk) verminderd is. Nou is het überhaupt een illusie te Lees verder →
De vakantie breekt aan, ook in regio Noord. Het is alsof de kerk daarop gewacht heeft, en nu het zover is ons dat met de tekstkeuze bevestigt. Want we horen dit weekend over leerlingen die zich in het zweet gewerkt hebben en die nu eerst maar eens moeten bijkomen. “Komt Lees verder →
Het is pas twee weken geleden, dat ik gewijd werd en ofschoon het gevoel van onwerkelijkheid nog een beetje aanwezig is, begint het toch ook al te wennen. Bij het voorgaan in de mis voel ik me steeds zekerder worden; wat wanneer te zeggen en te doen, een groeiende vertrouwdheid Lees verder →
‘Een moslim die enkel bidt wanneer hij er zin in heeft is geen moslim’. Vorige week had ik een jonge Marokkaan uitgenodigd om te spreken voor mijn leerlingen in het kader van een module over ‘de vreemdeling’ in de lessen godsdienst. Een frisse verschijning die zonder gêne sprak over zijn Lees verder →
Advent is mijn favoriete periode van het jaar. Het is een tijd zo rijk aan symboliek en kleur: rood, groen, paars (de krans, het gewaad van de priester). Er is het licht dat groeit en de duisternis langzaam maar zeker openbreekt. Er zijn de lezingen van de profeet Jesaja, zo prachtig Lees verder →