meer zoete druiven

In De Krijtberg, de jezuietenkerk aan het Singel in Amsterdam, is het gebruik dat er een ‘preekbeurt’ is in het weekend. In de diensten gaan steeds verschillende paters voor, maar in alle vijf missen van het weekend is er slechts een preek en een predikant. Die preek wordt dan vervolgens gepubliceerd op de website van de kerk (zie onder ‘preken’ op www.krijtberg.nl). In dit schema draai ik ook mee en dat bevalt op zich prima, ofschoon het wel een hele uitdaging is, want voor die preek is er dus geen alternatief in dat weekend. Toen ik in Londen diaken gewijd was, heb ik in de parochiekerk in Brixton – de wijk waar ik toen woonde – elke zondag gepreekt, want daar verzorgde iedere priester zijn eigen preek. Dat is wel wat werk, zo elke week, maar het levert ook oefening op en routine en bovenal had ik er veel plezier in. Gelukkig ben ik hier in Amsterdam in de gelegenheid gesteld door de pater, die in de zaterdagmis voorgaat, om elke week een korte overweging te houden. De kerk zit natuurlijk om 12.30 uur niet vol, maar het is wel een gemeenschap van veelal dezelfde mensen. Nu, na een aantal weken, heb ik het gevoel dat er toch iets van een band ontstaat en dat maakt het extra interessant en bevredigend om met hen over het woord van God na te denken.